18/10/2017 - 11:06

Σκάστε επιτέλους!

Ο Χάρης Δεληνικόλας γράφει για την μεγαλύτερη ευρωπαϊκή μπασκετική νίκη της ΑΕΚ τα τελευταία 12 χρόνια και την ανάγκη να αγαπηθεί η ομάδα από τους φίλους της.

Το τριήμερο 13-14-15 Οκτωβρίου που μας πέρασε ήταν ο ορισμός του τι σημαίνει να είσαι ΑΕΚ. Μέσα σε τρεις μέρες η ΑΕΚ ως σύλλογος υπέστη δύο ήττες (χάντμπολ-Ολυμπιακός, μπάσκετ-Άρης) και έφερε μία ισοπαλία (ποδόσφαιρο-Ξάνθη)... σαν ήττα αγωνιστικά, ενώ παράλληλα με τη νέα εβδομάδα είδε νέα προβλήματα να ορθώνονται για την κατασκευή του γηπέδου. Αυτά, όμως, είναι τα γεγονότα και η πραγματικότητα που υπήρχαν πάντα στην ΑΕΚ. Με την διαφορά ότι εδώ και λίγα χρόνια έχει τη δυναμική και τα πρόσωπα να τα αντμετωπίσει. Και η πρώτη απόδειξη ήρθε χθες (17/10) το βράδυ.

Η ομάδα μπάσκετ της ΑΕΚ, ''άλωσε'' τη Βενετία επικρατώντας της - εν ενεργεία Πρωταθλήτριας Ιταλίας - Βενέτσια στην παράταση με 103-101. Η νίκη αυτή γίνεται ακόμα μεγαλύτερη αν αναλογιστεί κανείς ότι στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα της αναμέτρησης οι ''κιτρινόμαυροι'' βρίσκονταν πίσω στο σκορ, προερχόμενοι μάλιστα από δύο σερί αρνητικά αποτελέσματα (ήττες από Εστουδιάντες και Άρη). Οι παίκτες του Σωτήρη Μανωλόπουλου έδειξαν τεράστια ψυχικά αποθέματα, έκαναν πράξη την κλισέ φράση ''πέθαναν στο γήπεδο'' και έδωσαν χαρά στους 400 φίλους της ομάδας που έκαναν... Φιλαδέλφεια την Ιταλία.

Μέσα σε όλα, η ΑΕΚ είχε να αντιμετωπίσει για άλλη μία φορά εχθρική διαιτησία. Αυτό το πράγμα που γίνεται στο Champions League δεν έχει προηγούμενο και δεν έχει λογική. Εδώ και δύο χρόνια η FIBA παρακαλάει και εκβιάζει (επί της ουσίας) την ΑΕΚ για να την έχει στη διοργάνωσή της και ταυτόχρονα την αντιμετωπίζει ως μία ομάδα της σειράς. Δεν μιλάμε για μη εύνοια, αλλά για σφαγή με τα όλα της. Ειδικά στο χθεσινό παιχνίδι το διαιτητικό τρίο έκανε όργια ώστε να διατηρεί στο παιχνίδι τους γηπεδούχους, οι οποίοι εκμεταλλευόμενοι και τα λάθη της ''Ένωσης'' έφτασαν μία ανάσα από το θετικό αποτέλεσμα. Και θα το έπαιρναν, αν δεν αστοχούσαν σε σχεδόν νεκρό χρόνο σε μία βολή. Τότε ήταν που στο ''κιτρινόμαυρο'' στρατόπεδο θα γινόταν... χαμός.

Ευτυχώς αυτό αποφεύχθηκε, αλλά επειδή το προλαμβάνειν είναι καλύτερο του θεραπεύειν, πρέπει επιτέλους οι φίλοι της ΑΕΚ να σταματήσουν την χωρίς σκέψη κριτική. Μετά από νίκη οι παίκτες είναι ''θεοί'' και μετά από ήττες άχρηστοι. Δεν υπάρχει μπασκετική λογική και συνοχή σε αυτά που λέγονται, με την πλειονότητα των απόψεων, μάλιστα, να είναι το λιγότερο γελοίες, μιας και μιλάμε για ομάδα που αγωνίζεται σε επίσημα παιχνίδια ούτε ένα μήνα! Δηλαδή, σε 20 μέρες αντιλήφθηκαν άπαντες ότι ο Μανωλόπουλος δεν κάνει; Ή ότι ο Τζέιμς ''δεν μπορεί'';

Είναι αστείο να λέγονται τέτοια πράγματα μόνο και μόνο επειδή η ΑΕΚ έχασε σε μία ευρωπαϊκή πρεμιέρα (ομαδάρες της Ευρωλίγκα χάνουν σε πρεμιέρες) ή επειδή ηττήθηκε από τον Άρη από δικά της και μόνο λάθη. Σίγουρα όλος ο κόσμος πληγώθηκε από τις δύο αυτές ήττες και ειδικά από τους Θεσσαλονικείς, αλλά το κυνήγι των παικτών, του προπονητή και της διοίκησης μέσα σε 20 (!) μέρες δεν είναι επουδενί λύση. Αυτά ήταν λάθη του παρελθόντος τα οποία ακόμα πληρώνει η ομάδα. Οι συνεχείς αλλαγές παικτών και προπονητών έφεραν την ''Βασίλισσα'' τα προηγούμενα χρόνια στα μέσα της σεζόν χωρίς στόχους.

Η ΑΕΚ χρειάζεται χρόνο και θα τον έχει, γιατί ο Μάκης Αγγελόπουλος δεν είναι ευτυχώς... ''ένας από εμάς''' που λέει και ένα πανό στο ΟΑΚΑ. Γιατί ο Μάκης Αγγελόπουλος αγαπάει πραγματικά την ομάδα και δεν πατάει στο γήπεδο στα ντέρμπι. Γιατί ο Μάκης Αγγελόπουλος δεν περιμένει ήττα της ομάδας του για να κράξει όπως κάνει η πλειοψηφία του κόσμου.

Οι φίλοι της ΑΕΚ δείχνουν ένα είδος ''μίσους'' στην ομάδα του μπάσκετ. Δεν πηγαίνουν στο γήπεδο, συνεχώς απαιτούν, ενώ κρίνουν τους πάντες και τα πάντα με μιζέρια και γκρίνια.

Επιτέλους, σκάστε και αφήστε την ομάδα να δουλέψει και βήμα-βήμα να φτάσει ως εκεί που μπορεί. Πηγαίνετε στο γήπεδο και στηρίξτε με τη φωνή σας αυτά τα παιδιά που αγωνίζονται κάθε φορά μπροστά σε 400 άτομα. Αγαπήστε αυτήν την ομάδα πραγματικά και όχι μόνο στις χαρές και στις νίκες. Και ύστερα μπορείτε να κάνετε την κριτική σας, καλόπιστα με στόχο το καλύτερο για την ομάδα και όχι το να διώξετε όλους όσους παλεύουν για αυτήν.

Αγωνιστικά, η ΑΕΚ έδειξε μεγάλες αδυναμίες στο αμυντικό κομμάτι, κάτι το οποίο πρέπει να προβληματίσει τον Σωτήρη Μανωλόπουλο. Από εκεί και πέρα, ο Γκριν στα τελευταία λεπτά άλλαξε εντυπωσιακά την κακή του εικόνα στο ξεκίνημα, όπου έκανε αρκετά λάθη. Ο Μαυροειδής έκανε ίσως την καλύτερη του ευρωπαϊκή εμφάνιση και γενικότερα δείχνει μία βελτίωση, ενώ η έλευση του Καββαδά είναι σίγουρο ότι θα τον βοηθήσει. Ακόμα, ο Σάκοτα έδειξε γιατί είναι ο αρχηγός αυτής της ομάδας, παίζοντας και για τον Τζέιμς που ήταν αρνητικός κι ας έβαλε το νικητήριο καλάθι. Όμως, επαναλαμβάνω, η αμυντική λειτουργία των ''κιτρινόμαυρων'' πήγε περίπατο, πράγμα διόλου ενθαρρυντικό.

Όσον αφορά τον προπονητή της ''Βασίλισσας'', παίρνει μεγάλο μερίδιο της νίκης, ειδικά με τις επιλογές του στην παράταση, αλλά μου έκανε αρνητική εντύπωση η εντολή του για φάουλ (δύο φορές) στο +3 της ΑΕΚ στο τέλος της κανονικής διάρκειας. Θα περίμενα καθαρή άμυνα για να κυλήσει ο χρόνος, καθώς ακόμα και σε περίπτωση ισοφάρισης θα είχε χρόνο να εκτελέσει την τελευταία επίθεση. Όλα, ωστόσο, τα αρνητικά μένουν πιο πίσω, καθώς πρόκειται για την μεγαλύτερη ευρωπαϊκή νίκη της ΑΕΚ από το ματς με την Εφές Πίλσεν το 2005 και το ''τρελό'' τρίποντο του Νίκου Ζήση.

Στο ποδόσφαιρο, η ''Ένωση'' ταξιδεύει στο Μιλάνο όπου με πίστη στο πλάνο της θα διεκδικήσει ό,τι καλύτερο μπορεί. Το μόνο που μπορεί να βλάψει την ΑΕΚ σε αυτό το παιχνίδι είναι ένας διασυρμός, γεγονός δύσκολο, λόγω της δυσμενούς κατάστασης στη Μίλαν. Όχι, βέβαια, ακατόρθωτο, αλλά αυτό πρέπει να το αντιμετωπίσει ο Μανόλο Χιμένεθ.

Το νέο ματς της χρονιάς, μέχρι το επόμενο, είναι αυτό της Δευτέρας (23/10) κόντρα στον Ατρόμητο όπου δεν υπάρχει άλλο αποτέλεσμα πλην της νίκης. Ο Ισπανός τεχνικός θα πρέπει να παρατάξει και πάλι μία νορμάλ εντεκάδα, χωρίς τους πειραματισμούς της Τρίπολης, όπως έπραξε δηλαδή στην Ξάνθη. Ο αντίπαλος μόνο εύκολος δεν είναι και αν κρίνουμε και από την προηγούμενη διαιτησία, όλο και δυσκολεύει το πράγμα.

Αλλά, όπως στο μπάσκετ, έτσι και στο ποδόσφαιρο, ο κόσμος διψάει για αίμα. Μετά τα δύο ανεπιτυχή αποτελέσματα στο πρωτάθλημα, οι ''ειδικοί'' βγήκαν και μηδένισαν όλη την προσπάθεια των παιδιών που μέχρι πριν λίγες ώρες ήταν πρωτοπόροι και που μπορεί μετά από λίγες ώρες να ξαναβρεθούν στην κορυφή. Αυτό ''πληγώνει'' την ομάδα.

Είμαι πεπεισμένος ότι κανείς δεν έχει καταλάβει τι βρίσκεται απέναντί στους ''κιτρινόμαυρους'' και τι παιχνίδια παίζονται παρασκηνιακά. Ας αφήσουν στην άκρη την χολή τους και την γκρίνια τους και ας αγκαλιάσουν μία ομάδα που παίζει από το ξεκίνημα με προβλήματα και που ματώνει τη φανέλα. Ας αφήσουν την ομάδα ελεύθερη και ας την στηρίξουν με όλες τους τις δυνάμεις. Μόνο έτσι μπορεί να πορευτεί η ΑΕΚ. Πάντα έτσι πορευόταν... Αγαπήστε αυτήν την ομάδα και σταθείτε πλάι της. Όχι απέναντί της. Vamos!

Υ.Γ.1. Την Παρασκευή (13/10) τα παιδιά του χάντμπολ ηττήθηκαν από τον Ολυμπιακό, με τη διαιτησία να θυμίζει παλιές καλές εποχές ΕΠΟ. Η Ομοσπονδία έδειξε για άλλη μία φορά την... αγάπη της προς την ΑΕΚ που έχει φτιάξει ένα υπερσύγχρονο γήπεδο και για την εθνική ομάδα στο ΟΑΚΑ. Αγωνιστικά, οι ''κιτρινόμαυροι'' μπορούσαν ακόμα κι έτσι να πάρουν τη νίκη, αλλά μοιάζει σαν να τους λείπει κάτι... Πάθος!

Υ.Γ.2. Τα κορίτσια του βόλλεϊ ξεκίνησαν με νίκη την πορεία επιστροφής τους στην Α1 κατηγορία. Ωστόσο, η μεγαλύτερη νίκη είναι η εξόφληση των παλαιότερων οφειλών που αποτελούσαν βραχνά. Η διοίκηση της Ερασιτεχνικής μίλησε με πράξεις, δείχνοντας ότι κάτι καλό ξεκινάει.

  • Επιμέλεια: Χάρης Δεληνικόλας