06/11/2017 - 13:16

Κόντρα σε όλα μια ζωή!

Ο Χάρης Δεληνικόλας γράφει για τις τεράστιες νίκες της ΑΕΚ σε μπάσκετ και ποδόσφαιρο κόντρα σε όλους και σε όλα.

Αυτόν τον τίτλο τον είχα ετοιμάσει την προηγούμενη εβδομάδα. Μετά το ''διπλό'' της ΑΕΚ επί του Πανιωνίου, είχα ξεκινήσει να γράφω ένα άρθρο τόσο για την ποδοσφαιρική, όσο και για την μπασκετική ΑΕΚ. Ωστόσο το άφησα στη μέση. Σκέφτηκα ότι σε μία εβδομάδα όλα θα είναι πιο εύκολα για κριτική, θα είμαστε άπαντες πιο σοφοί γύρω από το τι συμβαίνει. Και μετά την τεράστια νίκη της ''Βασίλισσας'' επί του Παναθηναϊκού, είπα στον εαυτό μου ότι το σημερινό κείμενο θα είναι αφιερωμένο στα παιδιά του μπάσκετ και μόνο, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος του ποδοσφαιρικού ντέρμπι.

Γιατί αυτό που έκαναν οι παίκτες του Μανωλόπουλου χθες ήταν ένα έπος. Ήταν ο ορισμός ενός παιχνιδιού ''5 εναντίον 8'', μία πάλη κόντρα σε θεούς και δαίμονες. Η διαιτησία του ημιτελικού ήταν από τις πιο ύπουλες που έχω δει σε αυτά τα 12 χρόνια που ασχολούμαι με το άθλημα. Από το πρώτο λεπτό, το διαιτητικό τρίο αποφάσισε να ''χτυπήσει'' την ΑΕΚ στους καλύτερους της. Μαυροειδής και Μπάρλοου που αποτελούν κολώνες των ''κιτρινόμαυρων'' φορτώθηκαν αμέσως με φάουλ που δεν είχαν κάνει. Ειδικά στον Μαυροειδή χρεώθηκαν δύο επιθετικά τα οποία δεν αντιλήφθηκαν οι παίκτες του Παναθηναϊκού. Μάλιστα, ο Σίνγκλετον (αν δεν κάνω λάθος), σήκωσε το χέρι του για να παραδεχθεί το φάουλ που έκανε και οι ''γκρι'' σφύριξαν επιθετικό!

Κι όταν άρχισαν τα... πολύ δύσκολα, δόθηκαν τεχνική ποινή, φάουλ ανύπαρκτα και άλλα πόσα που τόσα χρόνια βλέπουμε.

Εκείνο που δεν υπολόγιζαν, ωστόσο, ήταν οι προσωπικότητες των Χάρις και Ελονού, αλλά και η πρώτη -επιτέλους- εξαιρετική εμφάνιση του Γκριν. Ο πλέι μέικερ της ΑΕΚ δεν είχε καλά πατήματα έως τώρα και είχε θέμα στον χειρισμό της μπάλας. Όμως χθες έδειξε για ποιο λόγο αποκτήθηκε.

Το μόνο αρνητικό για μένα στην ονειρική αυτή πρόκριση ήταν η εμφάνιση των Λαρεντζάκη-Ξανθόπουλου. Φάνηκε ότι το παιχνίδι δεν... τους έβγαινε, όπως λέμε, αλλά επέμεναν σε κρίσιμα σημεία να παίρνουν επιθέσεις. Ειδικά ο νεαρός γκαρντ της ΑΕΚ, είχε συνολικά 2/8 σουτ, με 0/5 τρίποντα, ενώ προς το τέλους του αγώνα πήγε να κοστίσει την πρόκριση στην ''Ένωση'' με την λανθασμένη επαναφορά στα 10'' πριν το φινάλε. Η βελτίωση που έχει επιδείξει συνολικά είναι φοβερή, όμως σε τέτοια ματς χρειάζεται μεγαλύτερη συγκέντρωση.

Είναι άδικο όμως μετά από μία τέτοια βραδιά να ασχολούμαστε με αρνητικά και να μην επικεντρωθούμε σε αυτό που πέτυχε χθες η ΑΕΚ του Μάκη Αγγελόπουλου. Γιατί δική του είναι. Αυτός την έφτιαξε, αυτός την δημιούργησε με μοναδικό γνώμονα την τρέλα του για την ομάδα. Αυτή λοιπόν η ΑΕΚ του Αγγελόπουλου, προκρίθηκε σε τελικό Κυπέλλου για πρώτη φορά μετά από 17 χρόνια και κόντρα στον Ολυμπιακό θα επιδιώξει να γίνει ''Βασίλισσα'' ξανά, που τόσα και τόσα χρόνια τραγουδούν οι φίλοι της ομάδας. Αυτοί που ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ πρέπει να στηρίξουν την ΑΕΚ έμπρακτα και χωρίς γκρίνιες, με την παρουσία τους στο κλειστό του ΟΑΚΑ, όπως έκαναν χθες.

Όπως ανέφερα πιο πάνω, αυτό το άρθρο έλεγα πως θα είναι αφιερωμένο στα παιδιά του μπάσκετ, ανεξαρτήτως αποτελέσματος στο ποδόσφαιρο. Πώς γίνεται όμως να αγνοήσεις το σύνολο του Μανόλο Χιμένεθ μετά από μία τέτοια νίκη; Που όπως και τα παιδιά του μπάσκετ, αγωνίστηκαν κόντρα σε όλους.

Οι παίκτες του ΠΑΟΚ κατέβηκαν χθες στο ΟΑΚΑ με σκοπό να εκνευρίσουν τους αντιπάλους τους. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να το πετύχεις αυτό. Οι συγκεκριμένοι επέλεξαν τον πλέον άσχημο, χτυπώντας σε αντιαθλητικό βαθμό τους ''κιτρινόμαυρους'', με την ανοχή του διαιτητή Αρετόπουλου. Σίγουρα, η αντίδραση του Αραούχο είναι απαράδεκτη και θα πρέπει να γίνει κάτι με τα νεύρα των παικτών, μιας και δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τέτοια συμπεριφορά. Όμως, στην ίδια φάση δέχεται χτύπημα στο πρόσωπο από τον Ζαμπράνο, οπότε μιλάμε για δύο κόκκινες και όχι για μία. Ο ρέφερι έδωσε μία κόκκινη, δίνοντας και μία απάντηση στο για ποιο λόγο ο πιο μισητός διαιτητής του ΠΑΟΚ, έμεινε στους πίνακες διαιτησίας μετά την αλλαγή του καθεστώτος στην ΕΠΟ. 

Ακόμα κι έτσι, χάρη στο αριστουργηματικό στήσιμο του Ανδαλουσιανού τεχνικού, η ''Ένωση'' πέχτυχε να προηγηθεί στο σκορ, ρίχνοντας όλο το βάρος και το άγχος στην πλευρά του ΠΑΟΚ. Η αντίδραση των ''ασπρόμαυρων''; Κι άλλα φάουλ, το ένα πιο σκληρό από το άλλο και με τον Ζαμπράνο να... παρακαλάει να αποβληθεί. Δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός ότι ο Αρετόπουλους του χαρίστηκε σε δεύτερη κίτρινη και εκείνος συνέχισε τα σκληρά μαρκαρίσματα, με αποτέλεσμα να πάρει την άγουσα για τα αποδυτήρια την τρίτη φορά.

Η κούραση έκανε την εμφάνισή της προς το τέλους του αγώνα, γεγονός λογικό μετά από τρία παιχνίδια σε μία εβδομάδα. Όμως εκεί μίλησε και πάλι η ψυχή των παικτών με πρώτο και καλύτερο για μένα τον Γιάννη Ανέστη που από το πρώτο ημίχρονο έπαιζε με τραυματισμό. Ένας παίκτης που έχει ακούσει πάρα πολλά (κάποια δικαίως) όλα αυτά τα χρόνια και που δέχεται από κάποια τρολ έναν ανελέητο και δίχως ουσία πόλεμο.

Η ΑΕΚ, λοιπόν, βρίσκεται και πάλι στην κορυφή του ελληνικού πρωταθλήματος, μαζί με τον Ατρόμητο, έχει προκριθεί ως πρώτη στη φάση των ''16'' του Κυπέλλου Ελλάδος, ενώ βρίσκεται και μία ανάσα από τους ''32'' του Europa League. Και όλα αυτά με ένα ρόστερ που δεν έχει προπονηθεί ποτέ όλο μαζί, μιας και τα προβλήματα διαδέχονται το ένα το άλλο. Μετά όμως και από τη διακοπή για τις εθνικές ομάδες, ο Μανόλο Χιμένεθ είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα έχει στη διάθεσή του όλους τους παίκτες του και σε συνδυασμό με το πιο βατό πρόγραμμα μπορεί να πετύχει αυτό που δεν έχει πετύχει κανείς εδώ και πολλά χρόνια. Το μόνο που απαιτείται είναι ταπεινότητα και σοβαρότητα, με πίστη στο ''κάθε παιχνίδι ξεχωριστά''.

Υ.Γ.1. Στατιστικά, αυτή ήταν η 51η εντός έδρας νίκη της ΑΕΚ επί του ΠΑΟΚ στο πρωτάθλημα σε σύνολο 70 αγώνων από το 1931 και έπειτα. 11 ματς έχουν λήξει ισόπαλα, ενώ ο ΠΑΟΚ έχει 8 ''διπλά'' (144-47 τα γκολ). Συνολικά, ανεξαρτήτου έδρας και διοργάνωσης, σε 163 αγώνες, η ΑΕΚ μετρά 76 νίκες, ο ΠΑΟΚ 48, με 39 παιχνίδια να λήγουν ισόπαλα (250-177 τα γκολ).

Υ.Γ.2. Το ΑΕΚοσαββατοκύριακο ήταν πλήρως επιτυχημένο, με τα τμήματα βόλεϊ ανδρών-γυναικών και αυτό του χάντμπολ να πετυχαίνουν σημαντικές νίκες. Προχωράμε...

  • Επιμέλεια: Χάρης Δεληνικόλας