17/02/2018 - 20:58

Υποκλιθείτε όλοι, η Ένωση περνά...

Ο Χάρης Δεληνικόλας γράφει για τα δύσκολα χρόνια που πέρασε η ''Βασίλισσα ξανά ΑΕΚ'' και για αυτούς που την κράτησαν όρθια και τους αξίζει το τρόπαιο!

''Βασίλισσα Ξανά'', αυτός είχα σκεφτεί ότι θα είναι ο τίτλος του κειμένου. Κι ας τον γράφουν όλοι εδώ και δύο ώρες περίπου, σε κάθε πιθανό και απίθανο άρθρο, ανάρτηση, φωτογραφία. Αυτή είναι άλλωστε η αλήθεια. Αλλά υπάρχει και άλλη μία αλήθεια που ειπώθηκε δευτερόλεπτα μετά την απόνομή του 14ου τροπαίου στην ΑΕΚ. Αυτή του μεγαλύτερου προέδρου στην ιστορία της μπασκετικής ΑΕΚ, του Μάκη Αγγελόπουλου, που τόνισε πως: ''Είναι μία στάση, όχι σταθμός αυτό το Κύπελλο''.

Έτσι ακριβώς. Η ΑΕΚ κατέκτησε τον πρώτο της τίτλο στο μπάσκετ μετά από 17 ολόκληρα χρόνια, μέσα στα οποία υπέστη ταπεινωτικούς υποβιβασμούς έως τη Β' Εθνική. Όμως είναι ΕΔΩ! Εδώ για να παλέψει, να νικήσει, να κατακτήσει. Και για αυτό ο τίτλος του κειμένου είναι οι στίχοι του ύμνου της: ''Υποκλιθείτε όλοι, η Ένωση περνά...''.

Σε κάτι τέτοιες βραδιές είναι σημαντικό να χαίρεσαι και να πανηγυρίζεις, αλλά κυρίως να θυμάσαι. Να θυμάσαι τι σε έφερε ως εδώ, τι πέρασες. Και η ΑΕΚ πέρασε πολλά... Από κάτι ματς μεταξύ συγγενών και φίλων στην παγωμένη Ζωφριά και κάτι ήττες από κάποιον... Κρόνο Αγ. Δημητρίου (!), μαζί με κάτι ντέρμπι κόντρα στο... Ψυχικό, στην άνοδο στην Α2 και στην συνεχόμενη άνοδο στην Α1 με παίκτες-κομάντο που έφεραν τη Βασίλισσα στην μεγάλη κατηγορία. Όχι εκεί που άξιζε... Δεν αξίζει στην ΑΕΚ η απλή συμμετοχή στη Basket League. Αυτό ήρθε να επιβεβαιώσει ο Μάκης Αγγελόπουλος που με τόνους ιδρώτα και χρήματος, αφού τον λοιδώρησαν φίλοι και εχθροί (με αυτή τη σειρά), έκανε απόψε την ΑΕΚ, Βασίλισσα Ξανά! Και ένα ''ευχαριστώ'' δεν βλάπτει. Σε αυτόν που θα την κάνει και ακόμα μεγαλύτερη Βασίλισσα, μαζί με τον συνοδοιπόρο και χρηματοδότη επίσης, Χάρη Κουτά, που του αξίζουν κι αυτού πολλά συγχαρητήρια και ευχαριστώ!

Όμως πέρα από τις θύμησες γεγονότων, τέτοιες βραδιές, είναι σημαντικό να θυμάσαι και πρόσωπα. Άτομα που δεν τα παράτησαν ποτέ. Που ακόμα και στο τελευταίο χωριό βρέθηκαν εκεί για την δική τους ''Βασίλισσα''. Για την ομάδα που εκατομμύρια ΑΕΚτσήδες απόψε χαίρονται κι ας την είχαν ξεχάσει. Άτομα σαν τον κ. Γιώργο, που ακόμα δίνει τις μάχες του, τον Μάριο που ήταν, είναι και θα είναι εκεί, τον Γιώργο που μαθαίνει σε όλους εντός των τειχών τι εστί ΑΕΚ, τον Σταύρο που δεν αφήνει κανέναν να βλάψει την αρχοντιά της, τον κ. Κυριάκο, θεματοφύλακα των ιδεών και των αξιών αυτού του Συλλόγου. Υπάρχουν κι άλλοι πολλοί, αλλά αυτοί μου έρχονται πρόχειρα στο μυαλό, άτομα που πανηγύρισαν σαν μικρά παιδιά πριν κάτι χρόνια στη Βέροια... Τι στιγμές...

Πάνω από όλους όμως, θύμησες και αφιερώσεις σε αυτούς που έφυγαν. Που δεν έζησαν την πρώτη αυτή Ανάσταση της Βασίλισσας του Ελληνικού μπάσκετ. Που έμειναν με τις αναμνήσεις και δεν θα δουν από κοντά τις νέες που θα δημιουργηθούν. Ο ηγέτης της ΑΕΚ, ο Γιώργος ο Αμερικάνος, που σαν αυτόν άλλος δε θα βγει και που η ταπεινότητα μου δεν μπορεί να γράψει για αυτόν, δεν πάει το χέρι... Ο αείμνηστος Γιώργος Μόσχος που δεν πρόλαβε ούτε το χιλιοτραγουδισμένο '68. Ο Νίκος Δημητρίου που του αφιέρωσε τον τίτλο ο Ντράγκαν Σάκοτα.

Και τόσοι άλλοι δικοί μας άνθρωποι, φίλοι και συγγενείς του κάθε ΑΕΚτσή που χαίρεται απόψε.

Αλλά τι λέω; Δεν χάρηκαν αυτοί τάχα; Δεν πανηγυρίζουν εκεί ψηλα; Οι άνθρωποι χάνονται και φεύγουν όταν τους ξεχάσεις. Και όλοι αυτοί, αθλητές, φίλοι, γονείς, αδέρφια που έφυγαν είναι εδώ και κλαίνε από συγκίνηση. Γιατί κανείς δεν τους ξεχνάει! Τα μάτια ψηλά, μία σκέψη, μία αφιέρωση, ένα δάκρυ.

Άλλωστε και η ΑΕΚ έτσι αναστήθηκε. Γιατί κάποιοι δεν την ξέχασαν ποτέ... Στα καλύτερα που έρχονται! Βασίλισσα Ξανά...

Υ.Γ. Η ΑΕΚ είναι σύλλογος. Οικογένεια. Κι έτσι, όλοι πρώτα πανηγύρισαν την επική πρόκριση της ομάδας χάντμπολ στους ''8'' της Ευρώπης με ανατροπή κόντρα στην Γκέζτεπε των εκατομμυρίων και στη συνέχεια το τρόπαιο της Βασίλισσας. Αυτές οι νίκες κάνουν μεγαλύτερη ΟΛΗ την ΑΕΚ. Ευχαριστούμε Μάγκες!

  • Επιμέλεια: Χάρης Δεληνικόλας