08/05/2017 - 15:03

ΕΠΟ και αστυνομία έστρωσαν το χαλί στους χούλιγκανς

Γράφει ο : 

Ο Νίκος Κατσαρός εξηγεί γιατί η επιλογή του Πανθεσσαλικού διευκόλυνε τους «τυφλωμένους» οπαδούς να δώσουν το ραντεβού του θανάτου...

Από την στιγμή που ορίστηκε το Πανθεσσαλικό για την διεξαγωγή του τελικού του κυπέλλου, αυτόματα κλείστηκε και το ραντεβού. Οι χούλιγκανς και των δυο ομάδων που, λόγω της απαγόρευσης των μετακινήσεων κόντευαν να ...σκουριάσουν, βρήκαν την ευκαιρία να επιδοθούν στο αγαπημένο τους «χόμπι», να πλακωθούν μεταξύ τους να δώσουν και να φάνε ξύλο μέχρι τελικής πτώσης. Διότι αυτά τα συγκεκριμένα άτομα δεν βρίσκουν διασκέδαση παρακολουθώντας ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι, αλλά , με αφορμή αυτό, «ξεδίνουν» σπάζοντας και ρημάζοντας τα κεφάλια των αντιπάλων οπαδών.

Το γιατί συμβαίνει αυτό έχει τις εξηγήσεις του και τα αίτιά του. Το γεγονός είναι ότι η βία αποτελεί ένα σοβαρό κοινωνικό πρόβλημα και η αντιμετώπισή της δεν μπορεί να γίνει με την καταστολή, όπως την αντιλαμβάνονται και την εφαρμόζουν τα λεγόμενα όργανα της τάξης (ΜΑΤκ.λ.π.) αλλά με την καταπολέμηση των αιτιών που την προκαλούν. Αυτή όμως, είναι μια μακρόχρονη διαδικασία που απαιτεί σχεδιασμό και συνεργασία πολλών πλευρών, πράγμα αυτονόητο, αλλά και γι αυτό ...δύσκολο να γίνει σε αυτή την χώρα.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση στους βόρειους και νότιους χούλιγκανς, «προσφέρθηκαν» όλες οι πορουποθέσεις να ξεχαρμανιάσουν. Το Πανθεσσαλικό πρώτα από όλα., ήταν ο «ιδεώδης» τόπος γι αυτούς καθώς η περιφρούρηση του είναι δύσκολη. Και αν, όπως συνέβη τελικά, το σχέδιο της αστυνομίας ήταν λανθασμένο η ελλιπές τότες η αποτυχία ήταν σίγουρη. Αν προσθέσουμε και τα χονδροειδή οργανωτικά λάθη από την Ομοσπονδία( μη αριθμημένες θέσεις, απουσία ελέγχου στις εισόδους, τόσο στα εισιτήρια όσο και σε ό,τι κουβαλούσε ο καθένας) τότε όσα συνέβησαν ήταν αναμενόμενα και αναπότρεπτα.

Και τώρα τι; Τα γνωστά. Από πλευράς αστυνομίας ...τέσσερεις ολόκληρες συλλήψεις. Από πλευράς αθλητικών αρχών, οι εκθέσεις; Των παρατηρητών και των άλλων αρμοδίων. Οι προβλεπόμενες ποινές και πάμε γι άλλα. Για την λύση του προβλήματος, το πώς δηλαδή θα αποκολληθεί η βία από το ποδόσφαιρο κανείς δεν λέει ούτε κάνει τίποτε, εδώ στην Ελλάδα. Αυτό που έκαναν σε όλες τις ευρωπαικές χώρες, εδώ δεν πρόκειται να γίνει ποτέ, επειδή δεν θέλει ούτε ξέρει κανείς το πώς. Εμείς έχουμε επιτροπές για όλα. Υπάρχει και η περίφημη ΔΕΑΒ, η Διαρκής Επιτροπή Αντιμετώπισης Βίας. Αφού τέλος πάντων πρέπει να υπάρχει ας της δώσουν σωστό τίτλο: Επιτροπή Μη Αντιμετώπισης Διαρκούς Βίας...