11/05/2017 - 03:00

Κρυφτούλι πίσω από τον Μπεργκ

Γράφει ο : 

Όποιος έχει εργαστεί έστω για μία ημέρα στη ζωή του γνωρίζει πώς κάθε εταιρεία, μικρή ή μεγάλη, στηρίζεται στην ιεραρχία και στη διάκριση ρόλων. Σίγουρα οι ομάδες είναι αλλιώς, διότι πρεσβεύουν διαφορετικά πράγματα. Ήθη, αξίες κτλ, όμως στο τέλος της ημέρας λογιστικά βιβλία είναι κι αυτές ως Ανώνυμες Εταιρείες. Στον Παναθηναϊκό της προσωπολατρείας, όπου διαχρονικό φαινόμενο είναι να μπαίνουν άτομα και υποσύνολα παραπάνω από την ίδια ομάδα, κρίνεται δύσκολη η κριτική πράξεων πολύ αγαπητών παικτών, στελεχών, υπαλλήλων γενικότερα.

Η πρόσφατη τοποθέτηση, στην Ελλάδα και τη Σουηδία, του Μάρκους Μπεργκ ανέδειξε τον επαρχιώτικο ερασιτεχνισμό που πλανάται επάνω από το «τριφύλλι». Όσο καλός υπάλληλος κι αν είστε, όσο παραγωγικός στη δουλειά σας. Σκεφτείτε, ακόμη κι αν εργάζεστε σε μία εταιρεία που δεν είναι στα καλύτερά της, να κάνετε δημόσια κριτική στην πολιτική της. Σε μία ανοικτή σύσκεψη για παράδειγμα, εκφράζοντας παράλληλα επιφυλάξεις και προβληματισμούς ή απαιτήσεις για το μέλλον. Στην καλύτερη των περιπτώσεων θα είχατε απολυθεί, στη χειρότερη θα είχατε απολυθεί με κλωτσιές!

Στην μπάλα και στον κόσμο της τα πράγματα είναι αρκετά διαφορετικά. Ελλείψει άλλου στελέχους του «τριφυλλιού» να βγει να μιλήσει ανοικτά στον κόσμο για το τι γίνεται, ο Μπεργκ αποφάσισε να κάνει κάτι που – στην τελική – αμφιβάλλουμε πολύ αν του άρεσε! Ν’ αναδείξει το διοικητικό κενό που υπάρχει και ν’ αξιοποιήσει επικοινωνιακά το προκαθορισμένο ραντεβού για προσωπική υπόθεση του Τεχνικού Διευθυντή με τον εκπρόσωπό του. Τέσσερα χρόνια στην Ελλάδα, γνώριζε σίγουρα την έκταση που θα έπαιρνε το θέμα σ’ ένα μέρος που κάθε εβδομάδα τού ζητούν δηλώσεις.

Ο, αντικειμενικά, καλύτερος παίκτης του Παναθηναϊκού από το 2013 άρχισε, λοιπόν, να κάνει κι άλλες δουλειές. Μιλά για το budget ως Τεχνικός Διευθυντής, χειρίζεται επικοινωνιακά ζητήματα κι ασκεί, κατ’ επέκταση, μίας άχαρης μορφής διοίκηση για την οποία δεν πληρώνεται. Με αγνές προθέσεις, διότι τον ενοχλεί η «εξαφάνιση» του Γιάννη Αλαφούζου, η καθυστέρηση στις πληρωμές και τα χρονοδιαγράμματα που δεν τηρούνται, η γενικότερη αναστάτωση που προκαλεί το οικονομικό και η ακατάσχετη φημολογία που αναπτύσσεται πριν καν αρχίσει η μεταγραφική περίοδος περί μείωσης προϋπολογισμού. Γράφοντας τι ενοχλεί τον Μπεργκ, εύκολα διαπιστώνει κάποιος ότι το μυαλό του έχει «εισβάλλει» στο πεδίο ενασχόλησης… δημοσιογράφου!

Η κινητοποίηση που είχε στο μυαλό του πέτυχε. Είναι αγαπητό πρόσωπο κι αυτόματα, με τον κόσμο ν’ αναδεικνύει τις δηλώσεις του ως πρώτο θέμα συζήτησης στα social media, συντάχθηκε πίσω του μία στρατιά ικανή ν’ αναγάγει σε στρατηγικής σημασίας τα λάθη και τις παραλείψεις που, δυστυχώς, ελάχιστοι τονίζουν εδώ και καιρό. Κρύφτηκαν, βέβαια, κι όλοι αυτοί που… εις το όνομα του κόσμου είναι πρόθυμοι ν’ αλλάξουν απόψεις σαν τα σώβρακα!

Ο Μπεργκ δημιούργησε ένα βολικό θέμα, εύκολο για τις mainstream παναθηναϊκές τάσεις. Που όποιος διαφωνήσει είναι διχαστικός, δεν θέλει το καλό της ομάδας κι όλα τούτα τα ωραία… Το ότι είναι διχαστικός και δεν θέλει το καλό της ομάδας αυτός που προκαλεί τα δεινά κάνει «τζιζ» άλλωστε. Ηγετική, λοιπόν, η παρέμβαση του Σκανδιναβού. Αν αφύπνισε, πάντως, τον Γιάννη Αλαφούζο και τη διοίκηση ας το κλείσουν το μαγαζί καλύτερα. Ο βαριά αμειβόμενος επιθετικός είναι για να φορτώνει με γκολ τα αντίπαλα δίχτυα και να σηκώνει τρόπαια. Ούτε ν’ ανοίγει δημόσιο διάλογο για θέματα εκτός αρμοδιότητας, ούτε ν’ ασκεί διοίκηση. Η λογική αυτή έφερε τον Παναθηναϊκό στο χείλος του γκρεμού. Ότι για σοβαρά πράγματα φύτρωναν ορισμένοι εκεί που δεν τους έσπερνε… Τους διαχωρίζω, σαφώς, από τον Μάρκους που δεν είχε σκοτεινές μα αγνές προθέσεις!