24/05/2017 - 02:50

Ο Δημήτρης παλεύει με τον μύθο των Γιαννακόπουλων

Γράφει ο : 

Δεν είναι σκοπός να γίνει από εδώ η ψυχανάλυση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, ούτε η ως τώρα αυτοβιογραφία του. Πρόκειται για έναν αθλητικό παράγοντα, ο οποίος φέρει περισσότερες της μίας ιδιότητες. Είναι επιχειρηματίας, δραστηριοποιείται στα media, είναι οπαδός, οπότε στη διάρκεια του κάθε 24ωρου του καλείται να παίξει πολλούς διαφορετικούς – πρωταγωνιστικούς – ρόλους. Κανένα άλλοθι δεν του παρέχει τούτο, αφού υπάρχουν αγωνιστές της καθημερινότητας με την αβεβαιότητα επιβίωσης να πλανάται επάνω από το κεφάλι τους. Είναι δύσκολο, ωστόσο, να φέρεις ένα τόσο απαιτητικό επώνυμο. Που είναι διαβατήριο για πολλές δραστηριότητες, αλλά και μία λαιμητόμος που αναπόφευκτα γυρίζει στον δικό σου σβέρκο σε κάθε σύγκριση.

Μόνη λύση και όχι αναγκαίο κακό

Ο Παναθηναϊκός, σε συλλογικό επίπεδο, βιώνει μία από τις χειρότερες περιόδους της ιστορίας του. Στο ποδόσφαιρο έχει χάσει πέντε χρόνια, ο Ερασιτέχνης διανύει την απόλυτη παρακμή στα ομαδικά αθλήματα και συντηρείται στα ατομικά επειδή υπάρχουν άνθρωποι που δίνουν την ζωή τους για τον Όμιλο. Μένει το μπάσκετ να κρατά όρθια τη σημαία του «τριφυλλιού». Με επτά στα εννέα εγχώρια τρόπαια από την ημέρα που ο Δημήτρης ανέλαβε, αλλά με ευρωπαϊκή παρουσία δυσανάλογη σε σχέση με το αμέσως προηγούμενο παρελθόν. Με τους λεφτάδες Παναθηναϊκούς εξαφανισμένους είναι αυτοσκοπός να μείνει ο Γιαννακόπουλος, ώστε το τμήμα να συνεχίσει να υπάρχει. Και γράφουμε «να μείνει», διότι σύντομα θα τεθεί θέμα παραμονής του! Ό,τι συμβαίνει – έστω κι αν ο Γιάννης Βαρδινογιάννης έχει εκ διαμέτρου αντίθετο ύφος, ας το πούμε – είναι μία ιστορία που επαναλαμβάνεται. Κάτω από άλλες συνθήκες, για λόγους όχι απολύτως όμοιους. Ο Δημήτρης επιβάλλεται να παραμείνει, διότι – όπως το ακούμε χρόνια στην μπάλα – δεν υπάρχει άλλος. Είναι η λύση και όχι το αναγκαίο κακό. Κάθε προσπάθεια διωγμού του Γιαννακόπουλου σημαίνει υπονόμευση του τμήματος και της ιστορίας του. Όποιος έχει κανέναν… Αμπράμοβιτς έτοιμο που δεν θα τον ντροπιάζει, ας τον βγάλει στη φόρα να σώσει τους «πράσινους». Ειδάλλως ν’ αναλογιστεί αν είναι μεγαλύτερη ντροπή να μην πληρώνονται παίκτες, να υπάρχουν οφειλές στην εταιρεία που έβαλε τα καθίσματα στη «Λεωφόρο», να έρχονται Γκαμπάλες, θέσεις 127 στην UEFA και να υπάρχουν απλήρωτοι υπάλληλοι τέσσερις-πέντε μήνες. Διότι τούτα είναι τα αποτελέσματα του αγώνα απελευθέρωσης που άρχισε πριν μία δεκαετία, περίπου, κι οδήγησε το ποδοσφαιρικό τμήμα στα Τάρταρα!

Κάνει λάθη το ένα πίσω από το άλλο

Ουδείς επιχειρεί να βγάλει λάδι τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο. Τα λάθη του είναι σημαντικά και κραυγαλέα. Το μεγαλύτερο όλων είναι ότι επιτρέπει τον παρορμητικό του χαρακτήρα να τον εκμεταλλεύονται άνθρωποι που τον γνωρίζουν καλά. Ανοιχτό βιβλίο είναι για τον Δημήτρη Μπαλτάκο, για δημοσιογράφους που πέρασαν από τα ΜΜΕ του, ακόμη και γι’ αυτούς – όπως ο υπογράφων – που δεν έχουν ανταλλάξει ούτε «γεια» μαζί του! Τελειώνει η σειρά με τη Φενέρ (η οποία μετέπειτα πήρε την Ευρωλίγκα!). Άσε το πούλμαν. Γύρισέ τους πίσω με το κεφάλι ψηλά κι ανέλαβε δράση εδώ. Κόψε τα πόδια του τάδε όταν έχει κάνει τις μαλακίες και μην τον ρίχνεις τροφή στα σκυλόψαρα, όταν έχει στραβώσει το πράγμα. Τα ίδια με πέρυσι που έδωσαν έναν τίτλο δώρο στον Ολυμπιακό; Μην αφήνεις την προσωπική κόντρα με τον Μπαλτάκο να σε οδηγήσει σε παρορμήσεις στο κομβικό θέμα του Ερασιτέχνη. Η επιθυμία του να συντρίψει τον Πρόεδρο του Ομίλου ήταν εμφανώς μεγαλύτερη από το να βοηθήσει πραγματικά… Κι αυτό φάνηκε από τον λόγο που αποχώρησε. Ποιός δεν θα ήθελε έναν Γιαννακόπουλο να μπαίνει εμπρός, να εξυγιάνει τα ομαδικά σπορ και να φέρει τίτλους ξανά; Όλος ο κόσμος μαζί του θα ήταν. Από το να ζητά επιτακτικά από τον συνονόματό του να φύγει, θα μπορούσε να τον διώξει με εκκωφαντικό μάλιστα τρόπο. Αλλά χάνει τον στόχο. Αυτό συμβαίνει συνέχεια. Μετά από μία επιβλητική εμφάνιση με την ΑΕΚ και με το instagram, πλέον, να είναι το επίσημο γραφείο Τύπου του «τσίμπησε» με τον χειρότερο τρόπο στο δόλωμα που έστησαν ξανά για να τον μαγκώσουν! Θα πει κάποιος «μα δεν είναι μικρό παιδί, αλλά σούπερ επιτυχημένος επιχειρηματίας». Εδώ είναι που τρελαίνεσαι. Άσε τον Ομπράντοβιτς να λέει ό,τι θέλει. Άσε το «χ», «ψ» ΜΜΕ να σε παίζει όσο θέλει. Άσε τον «χ», «ψ» δημοσιογράφο να σε τσιγκλάει όσο θέλει. Άσε, επίσης, την ομάδα να πάει στους τελικούς με γεμάτο «ΟΑΚΑ». Να κάνει αυτό που θα μπορούσε να πετύχει και πέρυσι αν το επέτρεπες: Να διαλύσει τον Ολυμπιακό! Να τελειώσει η σεζόν με νταμπλ και να δούμε ποιος θα περάσει πιο ήσυχο καλοκαίρι. Και τότε απάντησε. Με δηλώσεις, με κάποιο άρθρο στα ΜΜΕ σου. Όχι με μία κίνηση που, νομικά και μόνο (ανεξαρτήτως του ηθικού ελλείμματος), είναι ικανή να σε βλάψει. Tη στιγμή που έχει προηγηθεί το «με πρόδωσε το αίμα μου», το σκηνικό με τον Σπανούλη, το «εγώ δεν είμαι Βαρδινογιάννης και Αλαφούζος να με γαμάνε». Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος θα μπορούσε να πει πολλά για τον Ομπράντοβιτς. Για την πρόταση του 25% της ΚΑΕ που εκθέτει τον Σέρβο, για το μπάτζετ, αλλά και στην κόντρα να το πήγαινε. Για τους χαμένους επί των ημερών του Παπανικολάου, Πρίντεζη, Σλούκα, Μάντζαρη, Σπανούλη! Που δημιούργησαν τον Ολυμπιακό… Απλά δεν υπάρχει υπομονή και καθαρό μυαλό. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο Δημήτρης δεν κάνει. Καμία σχέση.

Επικοινωνιακά αδύναμος

Σχήμα οξύμωρο για τον ιδιοκτήτη της μεγαλύτερης ελληνικής ομάδας στον ελληνικό αθλητισμό. Με εφημερίδα και ιστοσελίδες στη σφαίρα επιρροής του. Το διάστημα αυτό ο Ολυμπιακός διαθέτει την πλέον προνομιακή μεταχείριση από τον Τύπο, ο οποίος στις ύποπτες εποχές που ζούμε κοντρολάρει τον κόσμο πιο εύκολα απ’ όσο φαίνεται. Αφήνουμε τα ρεζιλίκια «ήττες σαν νίκες». Δεν γίνεται ο οργανισμός να είναι εγκλωβισμένος σε δύο, τρία, τέσσερα Μέσα. Δικαίωμά του, ναι. Αλλά θα έπρεπε να γνωρίζει ότι τα αποτελέσματα, μετά από καταστάσεις σαν την πάσα του ηχητικού με τον Ζοτς, θα ήταν συγκεκριμένα. Όπως συμβαίνει πάντα όταν σε περιμένουν στη γωνία… Ο Δημήτρης είναι οπαδός. Αγαπάει τον Παναθηναϊκό και γι’ αυτό συνδέθηκε με τον κόσμο. Περισσότερο, ίσως, απ’ όσο θα έπρεπε. Κι αυτό το πλήρωσε. Είναι γνωστό τι έγινε τον Δεκέμβριο, από πόσα κύματα έχουν περάσει οι σχέσεις του με τους οργανωμένους, ότι έμπαινε στα forum τους να διαβάζει τι γράφουν, ότι τους τα έκλεισε όπως διαρρέεται! Μα, καλά, δεν υπάρχει κανείς να συμβουλέψει τον νούμερο ένα της ΚΑΕ Παναθηναϊκός ότι δεν είναι γι’ αυτές τις δουλειές; Όταν έχει υπάρξει αντίδραση για το Superfoods πχ, για την αντιμετώπιση της εφημερίδας στο ζήτημα της εγκληματικής οργάνωσης και τη σχέση του με τον Βαγγέλη Μαρινάκη, για την επικοινωνιακή του στάση στην πολυμετοχικότητα. Δεν γίνεται ένας Γιαννακόπουλος να θέλει να βρίσκεται σε μία διαρκή σύγκρουση. Όσο δυνατός κι αν είναι κάποιος, οι αλλεπάλληλες μάχες μονάχα φθορές προκαλούν. Ειδικά όταν είναι με το αίμα σου!

Γυρίζει το φύλλο;

Μία καλή ερώτηση είναι αν μπορεί ο ΔΓ να κερδίσει ξανά τους φίλους που έχασε από την κόντρα του με τη «Θύρα 13», από το πούλμαν, το ηχητικό με τον Ζέλικο, το Superfoods… Αυτός το ξέρει. Ακόμη και Παναθηναϊκοί που έπιναν νερό στο όνομά του, κάνουν δεύτερες σκέψεις. Τα social media είναι ασφαλές δείγμα, εκτός από το δικό του instagram! Η προσέλευση σε ορισμένα ματς της σεζόν στο «ΟΑΚΑ» επίσης. Θεωρητικά μπορεί να γυρίσει το φύλλο, ναι… Αυτός έχει τα γένια, αυτός έχει και τα χτένια. Ν’ ανοίξει τον Παναθηναϊκό επικοινωνιακά. Ό,τι έχουν κάνει με τα ψέματα οι Αγγελόπουλοι. Να τελειώνει με τους «εχθρούς» του, όχι με πόλεμο. Απλά να πάψει ν’ ασχολείται. Ν’ αφουγκραστεί το παρελθόν, την ιστορία που έζησε ως νεαρός. Ν’ αφήσει σκηνικά τύπου Ράτζα πίσω. Να κάνει βήμα εμπρός, τηρώντας μία στάση σεβασμού – έστω συντηρητικού – στο τι προηγήθηκε. Να βοηθήσει τον Ερασιτέχνη. Είναι η ευκαιρία του να μπει τώρα και να οδηγήσει ξανά τα ομαδικά αθλήματα στον πρωταθλητισμό. Να πάψει να «τσιμπάει» στο παραμικρό. Να μην επιτρέψει σε κανέναν να παίζει με τον ευμετάβλητο ψυχισμό του. Να μοιράζει αυτός την τράπουλα και όχι να παίζει με σημαδεμένα φύλλα. Έχοντας, πάντα, το θάρρος της γνώμης του. Χωρίς αναδιπλώσεις όπως στην προ ετών ενδεχόμενη εμπλοκή του στην ΠΑΕ ή τώρα με τον ΑΟ και του Γουδή.

Τι θέλει να κάνει, τι υποθέτουμε ότι αναζητά και ο μεγάλος κίνδυνος να τα βροντήξει

Το μέλλον, όσον αφορά τον κ. Γιαννακόπουλο, είναι απρόβλεπτο απλά. Το «Παύλο Θεέ, πάρε την ΠΑΕ» ηχεί σίγουρα στα αυτιά του, όπως και όλων της γενιάς του που μεγαλώσαμε με την προοπτική Παύλος και Θανάσης να πάρουν την μπάλα! Κατάσταση που έκανε τη ζημιά της στον Παναθηναϊκό, για να τα λέμε όλα, συντηρώντας τον αντιβαρδινογιαννισμό. Εικάζω ότι είναι το μεγάλο του όνειρο. Αν κι έχει αποτινάξει από επάνω του κάθε ενδιαφέρον για το ποδόσφαιρο – και πρόσφατα σε συνέντευξή του μετά το τέλος του από τη Σπάρτη – ο κρυφός του πόθος είναι η ΠΑΕ! Να πετύχει κάτι που δεν ευνόησαν οι συνθήκες να το πράξουν οι πρόγονοί του… Βέβαια οι οικονομικές συνθήκες άλλαξαν. Η χώρα μπήκε στα Μνημόνια και το φάρμακο έχει πληγεί. Κι ας πηγαίνει η εταιρεία εξαιρετικά υπό την καθοδήγησή του. Και τώρα που μιλάμε θα υπέγραφα χαρτί ότι ο Γιαννακόπουλος έχει στόχο να πάρει κάποια στιγμή τον Παναθηναϊκό στο ποδόσφαιρο. Στα υπόλοιπα μέτωπα θα πρόκειται για ευχάριστη έκπληξη αν συνεχίσει ν’ ασχολείται με τον ΑΟ. Αν παραβλέψει την κόντρα του με τον Μπαλτάκο, που δεν ενδιαφέρει κανέναν έστω κι αν το «τριφύλλι» έχει μεγάλο εχθρό την προσωπολατρεία, θα γίνει πρώτος μάγκας. Θα συσπειρώσει την πλειοψηφία του κόσμου γύρω του, ειδικά αν φέρει και διακρίσεις άμεσα. Η προοπτική αξιοποίησης του «ΟΑΚΑ» είναι πρότζεκτ που «τρέχει». Μέσα στο καλοκαίρι, όταν θα έχει ηρεμήσει το πράγμα αγωνιστικά κι εξωαγωνιστικά, θα υπάρξουν λεπτομέρειες. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι θέλει το κλειστό για να κάνει μεγάλα πράγματα… Να φτιάξει γήπεδο με προδιαγραφές ΝΒΑ! Όνειρο που κολλάει στη γραφειοκρατία και το δαιδαλώδες σκηνικό με φόντο το «ΟΑΚΑ». Ένα μεγάλο «αλλά» υπάρχει σ’ όλα αυτά. Ο ΔΓ εδώ και μήνες δέχεται σκληρή κριτική από τον κόσμο. Από οργανωμένους, απ’ αυτούς που έχουν σημαία τον μπασκετικό Παναθηναϊκό. Επειδή ψάχνεται, το σίγουρο είναι ότι γνωρίζει τι συμβαίνει στο πραγματικό μέγεθος. Μεγάλο ερώτημα αν μπορεί αν το διαχειριστεί. Όχι σαν απειλή, μα το ενδεχόμενο να ξυπνήσει ένα πρωί και να πει «φεύγω» μόνο ν’ αποκλειστεί δεν μπορεί. Τότε, δυστυχώς, η Γκαμπάλα θα γίνει… Λιετκαμπέλις, ο Παναθηναϊκός κάτι πολύ μικρότερο κι άλλος Έλληνας, λεφτάς, Παναθηναϊκός από πίσω δεν υπάρχει για να κρατήσει τα μπόσικα. Στη θέση του βρέθηκαν κι άλλοι κι έκαναν λάθη. Άλλου είδους, αλλά λάθη. Από το τελευταίο ατόπημα ας διαχωρίσει δύο πράγματα: Πρώτον την αδιανόητη, λανθασμένη, κίνηση να βγάλει το ηχητικό με τον Ζοτς στη φόρα. Δεύτερον τον καθαρό του λόγο στα όσα λέει με τον Σέρβο. Διότι, αφού βγήκαν, πλέον γνωρίζουμε όλοι γιατί έφυγε! Την πρόταση να τον κάνει συνέταιρο, την προοπτική για μακροπρόθεσμο πλάνο, το εύστοχο παράδειγμα με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ του Φέργκιουσον, τις ξεκάθαρες θέσεις του και την ηρεμία που τον αντιμετωπίζει. Ότι τον μαγνητοφωνεί κάτι σημαίνει, αλλά είναι δικό τους θέμα και δεν με αφορά, όπως και τι συμβαίνει με τον Δημήτρη Μπαλτάκο! Ο δεύτερος Γιαννακόπουλος, με καλή δημόσια εικόνα και όχι το σημερινό χάλι, δεν θα είχε να φοβόταν τίποτα.