23/10/2017 - 10:00

Γιατί η Λεβερκούζεν "ξηλώθηκε" για τον Ρέτσο;

Το Sportotal.gr αναλύει όλα τα "γιατί" πίσω από τη δαπανηρή επένδυση της Μπάγερ Λεβερκούζεν στον Παναγιώτη Ρέτσο. Το πλάνο ανάπτυξης της γερμανικής ομάδας, οι λόγοι που το περιβάλλον είναι ιδανικό για την εξέλιξη του 19χρονου και το προσόν που τον κάνει ξεχωριστό για κάθε μεγάλη ευρωπαϊκή ομάδα.
 

Πόσα παιδιά κάτω των 21 ετών έχουν ενεργό ρόλο στο φετινό ρόστερ της Μπάγερ Λεβερκούζεν; Οκτώ. Ποιον αντικατέστησε ο 19χρονος Παναγιώτης Ρέτσος; Τον 28χρονο Ομέρ Τοπράκ. Ποιο είναι το στοιχείο που κάνει τον πρώην παίκτη του Ολυμπιακού να ξεχωρίζει στα μάτια σκάουτερ και προπονητών; Η ικανότητά του με την μπάλα.

Και κάπως έτσι, πριν καν μπούμε στο... κυρίως πιάτο, έχετε πάρει μια ιδέα περί του τι προσπαθεί να πετύχει η νέα ομάδα του Έλληνα στόπερ, αλλά και του τι είδε πάνω του και πρόσφερε ένα τόσο μεγάλο ποσό στους Ερυθρόλευκους.

Τώρα, ας το πάρουμε αλλιώς. Η απέχθεια που αισθάνεται η ποδοσφαιρική Γερμανία για τη Red Bull, η οποία εισέβαλε με το "έτσι θέλω" στην Bundesliga μέσω της Λειψίας, είναι γνωστή. Στο Λεβερκούζεν συμβαίνει κάτι παρόμοιο, αλλά... ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Η παγκοσμίου φήμης φαρμακοβιομηχανία "Μπάγερ" κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών της (μαντέψτε!) Μπάγερ Λεβερκούζεν, όμως έχει γίνει πλήρως αποδεκτή από το αυστηρό φίλαθλο κοινό της Γερμανίας.

Ο λόγος; Η πολυεθνική "Μπάγερ" είναι αυτή που ίδρυσε την Μπάγερ Λεβερκούζεν, έπειτα από σχετική πρόταση των εργαζομένων της. Και, φυσικά, υπάρχει άμεση σύνδεση μεταξύ των δύο έως σήμερα. Το θέμα είναι πιο σύνθετο και σε επίπεδο κανονισμών, αλλά και σε ό,τι αφορά το ιστορικό κομμάτι, ωστόσο στο παρόν κείμενο δεν θα μπούμε σε λεπτομέρειες επί αυτών, για να μην ξεφύγουμε.

Εκτός από το παραπάνω, η Λεβερκούζεν δεν παραβιάζει τα ηθικά όρια των Γερμανών για έναν ακόμη λόγο. Διότι λειτουργεί με άκρως συντηρητικό τρόπο για τα οικονομικά δεδομένα της, βγάζοντας τα προς το ζην της δίχως τη συνδρομή της πολυεθνικής που βρίσκεται πάνω από το κεφάλι της. Είναι ανεξαρτητοποιημένη, κάτι που συνεπάγεται πως αν κάτι πάει... στραβά στην εταιρεία, η Μπάγερ Λεβερκούζεν όχι απλώς θα συνεχίσει να υφίσταται, αλλά δεν θα πληγεί καν. Απλώς θα χάσει τα έξτρα επενδυτικά κεφάλαια, κάτι που μακροπρόθεσμα θα της κοστίσει σ' ένα μικρό βαθμό.

Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

Η συνεισφορά του κόσμου της και η διοίκηση που ασκείται συνολικά έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στη διαβίωσή της στα υψηλά στρώματα της Bundesliga, εντούτοις ο τρόπος με τον οποίο αξιοποιεί τα νεαρά παιδιά μοιάζει να είναι ο πλέον καθοριστικός. Το σχετικό πλάνο ανάπτυξης έχει εκπονηθεί από τη δεκαετία του 1980 και έκτοτε έχει υποστεί διάφορες παραλλαγές. Αυτή τη στιγμή, βρίσκεται υπό τον έλεγχo των Μίχαελ Σάντε (εκτελεστικός διευθυντής), Γιόνας Μπολντ (επικεφαλής σκάουτινγκ) και Ρούντι Βόλερ (αθλητικός διευθυντής), με τον τελευταίο να έχει χαρακτηρίσει τη δουλειά που γίνεται με τους νεαρούς ποδοσφαιριστές "καρδιά της Μπάγερ Λεβερκούζεν".

Κατ' αρχάς, όπως εν μέρει πράττει και η Ντόρτμουντ, έτσι κι η Λεβερκούζεν επενδύει σημαντικά ποσά σε παίκτες με προοπτική, ενώ φροντίζει να παρακολουθεί και πιο απρόσιτες αγορές, μέσα από το εκσυγχρονισμένο και καλά δομημένο τμήμα σκάουτινγκ που διαθέτει. Η περίπτωση του Ρέτσου από την ελληνική είναι τρανό παράδειγμα, αφού όλοι αντιλαμβανόμαστε πως το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων που κατέβαλε στον Ολυμπιακό, έχει να κάνει με αυτό που μπορεί να δώσει μελλοντικά ο 19χρονος.

Ας ρίξουμε μια ματιά και σε παρεμφερείς επενδύσεις της Λεβερκούζεν, χωρίς να πάμε πίσω χρονικά. Μόνο από το τωρινό ρόστερ της: για τον Λέον Μπέιλι έδωσε 13.500.000 ευρώ στα 19 του, για τον Τζόναθαν Τα 7.500.000 στα 19 του, για τον Γουέντελ 6.500.000 στα 20 του, για τον Τιν Χεντβάι 7.000.000 στα 19 του,για τον Μπερντ Λένο 7.500.000 στα 20 του. Βεβαίως, υπάρχει και ο παράλληλος δρόμος της ακαδημίας, τον οποίο επιχειρούν να ακολουθήσουν εξίσου πιστά. Τέσσερις παίκτες από το φετινό ρόστερ έχουν βγει από αυτήν, ενώ τα προηγούμενα χρόνια κάποιοι εκ των "αποφοίτων" της έφυγαν με μεταγραφή (π.χ. Κράμερ στην Γκλάντμπαχ).

Οι Γιούλιαν Μπραντ και Κάι Χάβερτς, οι οποίοι έχουν γαλουχηθεί ποδοσφαιρικά στη Λεβερκούζεν, θεωρούνται εκ των κορυφαίων ταλέντων όχι μόνο εντός Γερμανίας, αλλά και παγκοσμίως. Το μακράν σοβαρότερο πλην της γερμανικής ομάδας είναι ότι, για λόγους που επιδέχονται εκτενέστερης ανάλυσης, δεν έχει φτάσει στο σημείο να πουλά όσο ακριβά "πρέπει". Ο Χακάν Τσαλχάνογλου, ας πούμε, έφυγε το περασμένο καλοκαίρι για τη Μίλαν έναντι 22.000.000 ευρώ, ποσό μικρό αναλογικά με την αξία του.

Συν τοις άλλοις, απόδειξη για την επικέντρωση της Λεβερκούζεν στην εξέλιξη των νέων, αποτελούν και οι επιλογές που κάνει για την άκρη του πάγκου. Αυτή τη στιγμή σε αυτόν βρίσκεται ο Χέικο Χέρλιχ, ο οποίος ήρθε το περασμένο καλοκαίρι για ν' αντικαταστήσει τον Ταϊφάν Κορκούτ (αν και επί της ουσίας είναι διάδοχος του Ρόγκερ Σμιτ που απομακρύνθηκε τον Μάρτιο του 2017), μετά την τραγική σεζόν που βίωσαν οι “ασπιρίνες”, τερματίζοντας στη 12η θέση της Bundesliga.

Οι υπεύθυνοι της ομάδας έχουν παραδεχθεί πως ο Χέρλιχ ήταν το τελευταίο όνομα στη σχετική λίστα, καθώς οι απαντήσεις που έλαβαν από τους Τόμας Τούχελ, Λουσιάν Φαβρ και Πέτερ Μπος ήταν αρνητικές. Εδώ, όμως, αξίζει να σταθούμε περισσότερο στο προφίλ τεχνικού που αναζητούσαν και όχι τόσο γεγονός ότι ο Χέρλιχ είναι ξεκάθαρα λιγότερο αναγνωρίσιμος από τους υπολοίπους.

Ποιο είναι το βασικό κοινό στοιχείο τους; Είναι εξαίσιοι στο να δουλεύουν με ποδοσφαιριστές μικρής ηλικίας. Παρά το γεγονός ότι δεν έχει αναλάβει ποτέ τόσο μεγάλο "καράβι", ο Χέρλιχ έχει τεράστια προπονητική εμπειρία πλάι σε νέα παιδιά, αφού όλα τα πρότζεκτ στα οποία έχει συμμετάσχει, είχαν στο επίκεντρο ποδοσφαιριστές κάτω των 21 ετών, γεγονός που σαφώς και έπαιξε πρωταρχικό ρόλο στην πρόσληψή του.

Συμπερασματικά, για να αποσαφηνιστεί σε όλους αυτό, ο λόγος που ο Ρέτσος αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα στη Λεβερκούζεν και όχι σε άλλον ενδιαφερόμενο, είναι εξαιρετικά απλός. Θα παίξει και θα εξελιχθεί. Όχι επειδή έτσι του είπαν, αλλά επειδή (του) έχουν αποδείξει έμπρακτα ότι αυτό είναι το σχέδιό τους, ότι έτσι θέλουν να πορευτούν. Όλες οι προαναφερθείσες περιπτώσεις και ακόμη περισσότερες, το επιβεβαιώνουν.

ΜΑ ΤΙ ΕΧΕΙ ΠΙΑ ΑΥΤΟΣ Ο ΡΕΤΣΟΣ;

Η προφανής διάθεση της Λεβερκούζεν να επενδύσει σε νεαρές ηλικίες, σε συνδυασμό με τις επαφές που έχει αναπτύξει ο Ολυμπιακός με κύκλους μάνατζερ -συν το εξαιρετικό όνομα ασφαλώς μετά από διαδοχικές πωλήσεις- και έφεραν τους Γερμανούς στο κατόπι του, είναι η βάση για τη μεταγραφή του Έλληνα αμυντικού. Τι είδαν όμως οι υπεύθυνοι της γερμανικής ομάδας και κατέληξαν στην απόφαση να επενδύσουν πάνω στον συγκεκριμένο ποδοσφαιριστή, ένα τόσο μεγάλο ποσό; Εδώ, το ζήτημα είναι λίγο βαθύτερο από το "είναι πολύ καλός για την ηλικία του".

Στην Ευρώπη πλέον υπάρχει ένα... ρεύμα, το οποίο πηγάζει από την εξής πάγια άποψη κάθε σοβαρού προπονητή: "όλοι αμυνόμαστε, όλοι επιτιθέμαστε". Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι η επίθεση ξεκινά από τον τερματοφύλακα και η άμυνα από τον επιθετικό. Ο τερματοφύλακας πρέπει να είναι καλός τεχνικά, να παίρνει ποιοτικές αποφάσεις με την μπάλα στα πόδια και να έχεις σωστές εκτιμήσεις λειτουργώντας ως το λεγόμενο λίμπερο. Ο επιθετικός πρέπει να έχει τη διάθεση και την τακτική συνείδηση ώστε να αμύνεται αποτελεσματικά, να συμμετέχει έντονα στην ανάπτυξη και να μην αναλώνεται στο εκτελεστικό κομμάτι. Αναλόγως με το τι ακριβώς ζητάει ο κάθε προπονητής, οι αντισταθμίσεις αλλάζουν, ωστόσο υπάρχουν κορυφαίοι προπονητές, όπως ο Πεπ Γκουαρδιόλα και ο Αντόνιο Κόντε, οι οποίοι απαιτούν όσο το δυνατόν αρτιότερη δουλειά από κάθε παίκτη και σε όλους τους τομείς.

Επακόλουθο είναι αυτή η τάση να επηρεάζει και την αγωνιστική συμπεριφορά των κεντρικών αμυντικών. Το "ρεπερτόριο" του παίκτη που αγωνίζεται στην εν λόγω θέση δεν πρέπει να περιορίζεται σε παράλληλες πάσες με τους ακραίους μπακ, σε αποστάσεις δέκα μέτρων. Πρέπει να περιλαμβάνει κάθετο παιχνίδι στον κατάλληλο χώρο και χρόνο, μακρινές μπαλιές, ψύχραιμη ανταπόκριση στην οργανωμένη πίεση του αντιπάλου, ορθή εκτίμηση για το πότε μπορεί να διανύσει μέτρα με την μπάλα. Εν γένει, πολύ ποιοτικότερες αποφάσεις με αυτήν απ' όσο χρειάζονταν μέχρι να εμφανιστεί στο προσκήνιο αυτή η τελειομανία, που μέρα με τη μέρα ωθεί το άθλημα προς τα μπροστά. Ζήτημα δεν είναι μόνο το να πάρεις το ρίσκο για δύσκολη μεταβίβαση, ή κουβάλημα μπάλας, αλλά κυρίως το να έχεις τη δυνατότητα να συνδυάζεις συχνές απόπειρες και μεγάλο ποσοστό επιτυχίας.

Εξ ου και το γιατί ανά διαστήματα είδαμε ορισμένα από τα λεγόμενα "εξάρια" να οπισθοχωρούν στο κέντρο της άμυνας (Νταβίντ Λουίς, Χάβι Μαρτίνεθ, Τσάμπι Αλόνσο, Μπουσκέτς, Μασεράνο), κάποιους ακραίους μπακ να κάνουν το ίδιο (Αλάμπα, Αθπιλικουέτα, Αμπιντάλ, Κολάροφ, Πίτζεκ), αλλά και να αναδεικνύονται κεντρικοί αμυντικοί με πολύ υψηλού επιπέδου τεχνικά χαρακτηριστικά (Ράμος, Πικέ, Μπόατενγκ, Χούμελς). Στο βίντεο μπορείτε να δείτε τον παίκτη - επιτομή του φαινομένου.

Κάπου εδώ, έρχεται να "κολλήσει" και ο Παναγιώτης Ρέτσος. Ναι, ο 19χρονος είναι εξαιρετικός σε πολλούς από τους τομείς που ανέκαθεν ήταν κομβικοί για τη θέση. Ο πλουραλισμός διακατέχει το αγωνιστικό προφίλ του, άποψη με την οποία έχει συμφωνήσει και ο ομοσπονδιακός τεχνικός μας, Μίχαελ Σκίμπε. Τοποθετήσεις, εναέριες μονομαχίες, κλεψίματα, αντίληψη, καλές εκτιμήσεις σε σχέση με τον τρόπο άμυνας και άλλα.

Όμως αυτό που οι Γερμανοί ξεχώρισαν είναι η ικανότητά του με την μπάλα, η οποία, επιπλέον, τον βοηθά να ανταποκριθεί σε περισσότερες από μία θέσεις. Όχι γιατί είναι στοιχείο που μετρά περισσότερο από τα υπόλοιπα, αλλά γιατί συναντάται σπάνια. Στη Λεβερκούζεν πιστεύουν τόσο σε αυτό το προσόν, που προσδοκούν ότι οι μεγαλύτερες ομάδες οι οποίες θα τους προσεγγίσουν σε μερικά χρόνια για τον 19χρονο, θα γοητευτούν αρκετά ώστε να δουν την επιλογή του ως "μονόδρομο", μη λογαριάζοντας τις οικονομικές απαιτήσεις των Γερμανών. Αυτός, άλλωστε, είναι και ο λόγος που έκαναν τα αδύνατα - δυνατά για να μην τοποθετηθεί ποσοστό μεταπώλησης στη συμφωνία τους με τον Ολυμπιακό.

Σημειωτέον, παράλληλα με τα πρόσθετα καθήκοντα των κεντρικών αμυντικών στο δημιουργικό κομμάτι, έρχεται και η διαφορετική ανασταλτική προσέγγιση. Όταν μια ομάδα που βασίζεται σε ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας χάσει την μπάλα ψηλά στον αγωνιστικό χώρο, με συνέπεια να βρεθεί εκτεθειμένη μπροστά στον αντίπαλο, ένας δυσκίνητος παίκτης αποτελεί σοβαρό πρόβλημα στο αμυντικό transition, ακόμη κι αν γνωρίζει με μαθηματική ακρίβεια πώς να κινηθεί. Το σώμα του Ρέτσου, του δίνει το περιθώριο, εφόσον διδαχθεί τις κατάλληλες αντιδράσεις, να αποφύγει τέτοιου είδους προβλήματα.

ΟΛΟ ΤΟ ΠΑΚΕΤΟ

Η φράση "έχει όλο το πακέτο" μοιάζει κλισέ όταν μιλάμε για ποδοσφαιριστές, κυρίως γιατί πλέον χρησιμοποιείται κατά κόρον και μάλιστα σε περιπτώσεις που δεν αρμόζει. Το να "τρομάζεις" τον αντίπαλο επιθετικό, να είσαι δυνατός, σκληροτράχηλος, καλός στο ψηλό παιχνίδι και να έχεις έξυπνες τοποθετήσεις ήταν ο ολοκληρωμένος κεντρικός αμυντικός προ εικοσαετίας. Το άθλημα εξελίσσεται με ξέφρενο ρυθμό και κατά συνέπεια το "πακέτο", κάθε ρόλου και θέσης στο χορτάρι, εμπλουτίζει διαρκώς το περιεχόμενό του και ρυθμίζεται στις απαιτήσεις της σύγχρονης εποχής.

Κι έτσι, το κλισέ έρχεται να εφαρμόσει άψογα εδώ. Ο Ρέτσος είναι ο αμυντικός που "έχει όλο το πακέτο" για τα δεδομένα του σήμερα. Ως ανταμοιβή για τις ατελείωτες ώρες δουλειάς στο Ρέντη, του δόθηκαν αυτά τα αξιοζήλευτα εφόδια για να ξεκινήσει. Πλέον έχει διαμορφώσει το ποδοσφαιρικό "είναι" του και έχει αρχίσει ήδη να το ενδυναμώνει σ' ένα πολύ διαφορετικό περιβάλλον, με οδηγό την πεποίθηση στην οποία εστιάζει σε κάθε συνέντευξη που παραχωρεί: "δουλειά, πολύ δουλειά". Αν απορροφήσει όλα όσα έχουν να του δώσουν οι επόμενοι προπονητές του και δικαιώσει τους ανθρώπους που εισηγήθηκαν με τέτοια θέρμη την απόκτησή του, ίσως σε μερικά χρόνια γίνουν ευρέως κατανοητοί οι λόγοι που αυτοί οι... περίεργοι της Λεβερκούζεν αποφάσισαν να "ξηλωθούν" για χάρη του.

Πηγές: Bundesligafanatic.com, huffingtonpost.com, eurosport.de, pastemagazine.com, hksoccersevens.com

  • Επιμέλεια: Τάσος Κωνσταντινίδης