14/01/2019 - 16:10

Τα τραγούδια των γηπέδων

Ένα τραγούδι δρόμος ήταν, εκείνα τα χρόνια, η απόσταση μέχρι την κοντινή αλάνα. Εκεί που το χώμα «κατάπινε» τον ιδρώτα και το αίμα από τα γόνατα των ευκαιριακών αντιπάλων. Εκεί όπου «θέριευαν» τα όνειρά μας να μοιάσουμε με κάποιον παίκτη της αγαπημένης μας ομάδας.

Και στις αυτοσχέδιες κερκίδες, ένα τρανζιστοράκι, για να μη χάνουμε την επαφή μας με τα παιχνίδια της Κυριακής. Από εκεί έφταναν στα αυτιά μας οι φωνές των εκφωνητών και των οπαδών και στην ανάπαυλα μας κρατούσαν συντροφιά τα τραγούδια των γηπέδων. Κάποια από αυτά τα τραγούδια, μαζί με τους ερμηνευτές τους, είχαν το δικό τους φανατικό κοινό, αλλά δεν κατάφεραν να κερδίσουν την ... άνοδο στην εθνική κατηγορία. Αυτά τα τραγούδια, που τα έχει σκεπάσει η αχλή του χρόνου, θα μας τα ξαναθυμίσει από αυτή τη στήλη ο Γιώργος Τσάμπρας, ξαναφέρνοντας στη μνήμη μας εικόνες και ήχους μιας εποχής που χάθηκε μαζί με τα χρόνια της νιότης μας.

Κώστας Κόλλιας-Έρωτά μου αγιάτρευτε

Ο πρόωρος θάνατός του δημιούργησε έναν θρύλο γύρω από το όνομά του. Ήταν μόλις 35 χρόνων και είχε προλάβει να κάνει όσα άλλοι ονειρεύονται σε όλη τους τη ζωή!

Όσοι είχαν την τύχη να τον ακούσουν «ζωντανά» σε κάποιο από τα κέντρα όπου εμφανιζόταν, έχουν να λένε για το πάθος στην ερμηνεία του και τη γνήσια λαϊκή φωνή του, που εν μέρει αποτυπώθηκαν στους λίγους δίσκους που πρόλαβε να ηχογραφήσει.

Σε αντίθεση με τις εμφανίσεις του, που καθήλωναν τους πολυπληθείς θαυμαστές του, οι πρώτες δισκογραφικές δουλειές του Κώστα Κόλλια είχαν το χαρακτήρα της αναζήτησης για τον νεαρό τότε ερμηνευτή και χρειάστηκε να επιστρατεύσουν τον στιχουργικό και συνθετικό οίστρο τους ο Τάκης Σούκας και ο Ηρακλής Παπασιδέρης, για να προκύψει ένα από τα ωραιότερα ερωτικά τραγούδια, το «Έρωτά μου αγιάτρευτε», που βρήκε στη φωνή του Κώστα Κόλλια τον ιδανικό ερμηνευτή. Είναι τέτοια η διαχρονικότητα αυτού του τραγουδιού, που έχει γνωρίσει άπειρες επανεκτελέσεις και πάνω του έχουν κτιστεί αρκετές καριέρες.

Η δισκογραφική «άνοιξη» του Κώστα Κόλλια διήρκεσε μόλις 4 χρόνια, από 1976 μέχρι το 1980 και σε αυτό το διάστημα ηχογράφησε 4 μεγάλους δίσκους, με την POLYFHONE του Πολίτη, σε συνθέσεις του Βασίλη Βασιλειάδη, του Αντώνη Κατινάρη και του Τάκη Σούκα. Από τον πρώτο του δίσκο, με τίτλο «Αν σε χάσω αν», το 1976, ξεχώρισε το ομώνυμο τραγούδι. Aπό τη δεύτερη δουλειά του, το 1977, με τίτλο «Οι καρδιές που αγαπάνε», ακούστηκε περισσότερο το «Είσαι εγωίστρια πολύ», ενώ τα «μπουζουκοκελαϊδίσματα» του Κατινάρη, το 1978, πολλοί θα ήθελαν να τα ξεχάσουν.

Δύο χρόνια αργότερα, το 1980, έρχεται η δισκογραφική καταξίωση του Κόλλια, με το τραγούδι του Σούκα και του Παπασιδέρη, αλλά η μοίρα αποφάσισε να παίξει ένα άσχημο παιχνίδι στον εξαιρετικό λαϊκό τραγουδιστή !Την ώρα που όλος ο κόσμος τραγουδούσε το «Έρωτά μου αγιάτρευτε» και ο Κόλλιας βρισκόταν στο απόγειο της δόξας του, ο θάνατος παραμόνευε σε μια στροφή στο δρόμο Λαγονησίου- Καλυβίων.

Ήταν 4 Ιουνίου 1980 και ο Κώστας γυρνούσε στο σπίτι του, στα Καλύβια, μετά από άλλη μια ξεχωριστή εμφάνισή του. Λίγο η κούραση, λίγο η απροσεξία, το αυτοκίνητό του ξέφυγε από την πορεία του, κόβοντας, έτσι ξαφνικά και τόσο άδικα, το νήμα της ζωής του νεαρού και πολλά υποσχόμενου λαϊκού τραγουδιστή.

Οι συγγενείς και οι φίλοι δεν θα τον ξανάβλεπαν, ούτε και οι συνεργάτες του που τον περίμεναν στο στούντιο για να ολοκληρώσει τον καινούργιο του δίσκο, ο οποίος έμεινε ημιτελής και ολοκληρώθηκε με τραγούδια που ερμήνευσε η... Έλενα Κωστή!

Για όσους εκπλήσσονται από την αταίριαστη αυτή συνύπαρξη, η απάντηση βρίσκεται στη σπουδή δισκογραφικών εταιρειών να εκμεταλλευτούν εμπορικά κάθε γεγονός, ακόμη και τον θάνατο!